Płyta PIR zespolona z płytą gipsowo-kartonową łączy izolację cieplną z podłożem do wykończenia wnętrza. Może uprościć prace tam, gdzie liczy się grubość zabudowy i sprawny remont. Nie jest jednak rozwiązaniem do każdej wilgotnej lub zimnej ściany. Przed montażem trzeba poznać stan przegrody, dobrać sposób mocowania i zaplanować szczelne połączenia. Szczególnej uwagi wymaga ocieplenie ściany zewnętrznej od środka. Rdzeń PIR zapewnia izolację cieplną, a przyklejona fabrycznie płyta gipsowo-kartonowa tworzy powierzchnię od strony pokoju. Między nimi mogą znajdować się okładziny i warstwa łącząca. To inny wyrób niż płyta warstwowa z dwiema stalowymi okładzinami używana do obudowy hal.

Dom pasywny potrzebuje mało energii do utrzymania komfortowej temperatury. Taki efekt daje wspólna praca izolacji, szczelnej obudowy, okien i wentylacji. Same grube płyty na dachu nie wystarczą. Największą korzyścią jest ograniczenie strat ciepła. Trzeba jednak dobrze zaprojektować detale, ochronę przed słońcem i sposób użytkowania instalacji. Warto ocenić te elementy jeszcze przed wyborem technologii budowy. Określenie pasywny opisuje wynik energetyczny całego budynku. Nie wskazuje jednego materiału ściennego ani rodzaju ogrzewania. Dom może mieć konstrukcję murowaną, drewnianą lub stalową. Każda wymaga innych rozwiązań połączeń i innego sposobu ograniczenia mostków cieplnych. Decyzję o technologii trzeba więc zestawić z projektem całej obudowy.