Odbiór ocieplenia nakrokwiowego z PIR przed ułożeniem pokrycia

Ustal, które połacie zostaną pokazane przed zakryciem i kto ma potwierdzić wykonanie poprawek. Oględziny organizuje wykonawca z bezpiecznego miejsca; inwestor nie musi wchodzić na nieosłoniętą połać, by otrzymać dokumentację.

Na przekroju poprowadź palcem linię od ocieplenia ściany do płyty nad krokwią. Miejsce, w którym linia się urywa, wymaga objaśnienia na detalu. Samo zdjęcie szerokiej, równej połaci nie pokazuje tego połączenia.

Zrób osobne zdjęcie tego samego okapu od strony ściany i od strony połaci. Oznacz na nich to samo miejsce, np. numer osi. Później będzie można rozpoznać położenie połączenia także po zamknięciu podbitki.

Sprawdź krawędzie płyt na dostawie i przy docinkach. Jeśli wykruszona krawędź przeszkadza w złożeniu połączenia, sposób naprawy powinien wynikać z instrukcji systemu. Nie każdą szczelinę rozwiązuje ten sam materiał.

W projekcie z kilkoma warstwami zapisz kolejność ich układania. Zdjęcie ostatniej warstwy nie wykaże, jak rozmieszczono niewidoczne już spoiny. Przy etapowym odbiorze wystarczy oznaczyć warstwę i połać na każdym ujęciu.

Wokół okna dachowego porównaj wszystkie cztery boki z detalem przewidzianym dla tego modelu. Jedno zdjęcie od strony parapetu nie pokaże, co wykonano nad oknem. Zapisz także oznaczenie użytego zestawu montażowego.

Przy kominie nie przenoś rozwiązania ze zwykłego przejścia rury. Poproś o wskazanie detalu dla danego systemu kominowego. Przy kalenicy sprawdź odrębnie zakończenie izolacji i drogę wentylacji, jeśli przewiduje ją projekt.

Zestaw oznaczenie łącznika z wykazem dla tej połaci. Rozstaw, długość i kierunek mocowań wynikają z projektu i instrukcji systemu. Liczba wkrętów widoczna na zdjęciu innej budowy nie jest punktem odniesienia.

Różnicę między rzeczywistym rozstawem krokwi a rysunkiem zgłoś przed kontynuacją mocowania. Zapisz odpowiedź projektanta razem z datą. To odróżnia zatwierdzoną zmianę od przypadkowej różnicy wykonawczej.

Do rzutu dachu dopisz numery zdjęć oraz krótkie nazwy detali. Ujęcie z bliska uzupełnij szerszym kadrem z rozpoznawalnym punktem budynku. Przy późniejszej naprawie taki komplet pozwala wskazać właściwe miejsce.

Zamknij listę po odbiorze poprawek: obok zdjęcia sprzed naprawy umieść zdjęcie po naprawie. Dzięki temu protokół pokazuje stan, który rzeczywiście przykryto, a nie tylko uwagi zgłoszone wykonawcy.